Het
Gartenhotel Theresia****Superior en het Hotel Johann**** in Saalbach-Hinterglemm zijn
inmiddels overgenomen door de derde generatie eigenaars. Onder leiding van de
familie Brettermeier zijn de twee hotels uitgegroeid tot de eerste 4- en 5-sterrenhotels in het Salzburger Land die volledig
biologische verzorging de hele dag door aanbieden. Ze behoren tot de
bio-pioniers van de gastronomie uit de streek.
Marianne Brettermeiers grootmoeder, Theresia Gensbichler (geboren in 1906),
legde vlak na de Tweede Wereldoorlog met haar Gasthof Auhof de grondsteen voor
het huidige Theresia. Het startkapitaal hiervoor verdiende ze tijdens vele
jaren vol ontberingen als zelfstandige alpenherderin, door iedere zomer een alm
te pachten en hierop de (geleende) koeien van boeren die geen eigen alpenweide
hadden te verzorgen. Ze werd niet met geld betaald maar in natura. Ze molk de
koeien, van de melk maakte ze boter en kaas, ze leverde de producten aan de
eigenaren van de koeien en mocht bij wijze van loon voor haar harde werk een
deel behouden. Haar zelfgemaakte boter en de verrukkelijke Pinzgauer kazen
verkocht ze. In veertien zomers op de alpenweide (in de wintermaanden werkte ze
als kokkin, huishoudster, etc.) wist ze een kudde geiten bij elkaar te sparen,
een paar varkens en later ook een paar eigen koeien, die ze weer verkocht om in
1947 in het auenlandschap aan de Saalach een grondstuk aan te kopen voor de
ruwbouw van haar grote droom: een eigen huis en een restaurant. Pas in 1955 kon
het restaurant worden voltooid, omdat er domweg altijd te weinig geld was om de
bouw voort te zetten. Theresia stamde uit de enige boerenfamilie in Hinterglemm
die naast het boerenbedrijf ook een restaurant had, de dorpsherberg met dansgelegenheid.
Zoals destijds in landelijke gebieden gebruikelijk werd het gehele bezit over
de vier zonen verdeeld. De twee dochters kregen bij wijze van uitzet slechts
een slaapkamer toegewezen met een kast met linnengoed, servies, bestek, etc.
voor hun toekomstige huishouding en het woonrecht tot aan hun trouwdag bij een
van de broers. De jonge Theresia had een kamer bij haar broer Hans, bijgenaamd
Hintermoasa, en zijn gezin. Op de Hintermaisalm heeft Theresia later haar
kinderen gebaard. Samen met Hans was ze ook actief in de paardenhandel, wat
haar naar Zuid-Tirol voerde. Oma Theresia was niet alleen een sterke vrouw met
een kien zakeninstinct, ze had ook een eigen wil. Ze is nooit getrouwd, hoewel
ze twee kinderen had van de man die haar grote liefde was: Johann Hasenauer, boer
te Hinterglemm. Geen van beide heeft ooit met iemand anders samengewoond en hoewel
ze wat ruimte betreft gescheiden leefden, hebben zij elkaar altijd bijgestaan
hun hele leven ingericht op het welzijn van de twee gezamenlijke kinderen, die net
zo thuis waren op de boerderij van hun vader als op de alpenweide bij hun moeder.
De zoon, Bartholomäus, werd door zijn vader geadopteerd zodat de familienaam
Hasenauer op de boerderij behouden bleef. Hij volgde zijn vader als boer op. De
in 1928 op de alpenweide geboren dochter Marianne nam het door oma Theresia geopende
Gasthof met 45 gastenbedden over. Van haar vader kreeg ze een stuk bouwgrond
waarop ze eind jaren vijftig met haar man Franz, een in 1919 geboren boerenzoon
uit Jochberg bij Kitzbühel in Tirol, hotel Egger oprichtte. Dit hotel is in het
bezit van Josef Egger, de broer van mevrouw Brettermeier.
Op de achtergrond heeft oma Theresia nog lang de touwtjes stevig in handen. In
haar laatste levensjaren kon ze terugkijken op een vervuld leven en genieten
van de successen van haar kinderen en kleinkinderen, hoewel ze nooit ophield waarschuwend
te vertellen over de duistere tijd vol ontberingen en droefenis in de lange jaren
van honger en oorlog. De economische crisis met de grote beurskrach van 1929 stond
haar ook op hoge leeftijd nog levendig voor de geest. Ze bleef bang om schulden
te maken. En banken heeft ze nooit echt vertrouwd. Ze investeerde alleen als ze
weer geld op zak had. Ze stierf slechts een jaar na opa Johann, haar 'levensgezel
in het hart' en vader van haar kinderen. Conform zijn laatste wens rusten ze
zelfs samen in één graf. Een fraai einde voor een grote, ongebruikelijke liefde
die gedurende hun leven nooit heeft mogen samenkomen. Overigens waren ze
allebei betrokken bij de oprichting van de Hinterglemmer Bergbahnen in 1950. Opa
met werk en naturalia in de vorm van hout voor de liftsteunen, oma met 5.000
schilling contanten, een toentertijd voor haar moeilijk op te brengen, immens bedrag.
Maar allebei zagen ze toen al de noodzaak in van een investering in de toekomst
van het toerisme en namen het risico. En het heeft geloond!
Dochter Marianne trouwde in 1954 met Franz Egger. Hun dochter Marianne is in
1955 geboren, hun zonen Josef in 1956 en Franz in 1966.
Op een leeftijd waarop de meeste anderen met pensioen gaan, sloopten zij in
1980 het oude restaurant volledig en bouwden ze in 1981 hotel Theresia met 96
bedden. Het was voorzien van een overdekt zwembad en twee sauna's en viel
officieel in de categorie 4 ½ ster. Nog halverwege de jaren negentig bouwden ze
voor hun jongste zoon Franz het Aparthotel Hechenberg in Hinterglemm met twaalf
vakantiewoningen.
Vader Egger was jarenlang een verdienstelijk bedrijfsleider van de steeds
groter wordende Hinterglemmer Bergbahnen, locoburgemeester, bedrijfsleider van
het Tourismusverband Saalbach-Hinterglemm en vooral met hart en ziel hotelier, 'wandelgids'
voor zijn gasten in zomer en winter en een ware vriend van de bergen! Helaas is
hij in 1999 een week voor zijn 80e verjaardag overleden. Veel
stamgasten missen nog altijd de gesprekken met hem, zijn verhalen over vroeger,
de mensen van het dal en het 'gefilosofeer over God en de wereld'.
Na een vijfjarige opleiding aan de school voor toerisme Schloss Klesheim in
Salzburg, een verblijf van drie maand in Parijs en een studie sociale en
economische wetenschappen in Innsbruck en Graz, waar ze haar man Harald leerde
kennen, een medestudent uit Klagenfurt, keerde Marianne junior, de in het
voormalige Gasthof Auhof geboren kleindochter van oma Theresia, in 1981 weer
terug naar haar geboortestreek om – zoals gepland – toe te treden tot het
ouderlijk bedrijf. Tot haar grote verdriet moest ze tijdens haar schoolopleiding
vaststellen dat haar passie, de skisport, niet te verenigen viel met haar
beoogde opleiding. En daarom heeft ze met pijn in het hart al op jeugdige
leeftijd een veelbelovende skicarrière moeten opgeven. Ze was onder meer
nationaal kampioene op de reuzenslalom, bereikte de tweede plaats bij de internationale
Trofeo Topolino in Italië, destijds en ook nu nog beschouwd als de vuurproef
voor jonge, veelbelovende skiërs. In 1983 zijn Marianne en Harald getrouwd. In 1984
werd zoon Harald junior geboren (de creatieveling van de familie, afgestudeerd
in informatiedesign), in 1986 zoon Franz-Josef (student
internationale bedrijfseconomie en politicologie, momenteel woonachtig in
Innsbruck) en in 1993 dochter Anna-Theresa (momenteel studerend aan school voor
toerisme – in de voetsporen van haar moeder). Eind jaren tachtig nam Marianne
Brettermeier-Egger samen met haar man het management van hotel Theresia over. Onder
hun leiding werd het huis omgetoverd tot een Designhotel
met een duidelijke oriëntatie: modern design – tijdloze traditie. Het
gerenommeerde, bekroonde Weense architectenbureau Pichelmann (Gustav Pichelmann
is een neef van Harald Brettermeier) heeft het klassieke alpenhuis in de jaren 2003
tot 2008 – telkens in de herfstmaanden – opnieuw ingericht. De stijl van het
huis: licht hout, heldere en strakke lijnen, veel natuurlijk licht, decente
lichteffecten. Dat alles geeft een gevoel van het 'nieuwe purisme' zonder koele
afstandelijkheid maar juist met levendige persoonlijkheid en een Oostenrijkse
touch. Sindsdien investeert de familie Brettermeier voortdurend in de
verfraaiing van hotel Theresia, in milieu- en grondstofsparende maatregelen en
last but not least in de hoogste kwaliteit biologische levensmiddelen.
De Galerie voor Moderne en Hedendaagse Kunst is zowel de passie van de
kunstzinnige Harald Brettermeier als een verrijking voor de in kunst
geïnteresseerde gast.
In navolging van onze voorouders beschouwen wij de gasten uit de hele wereld
als vrienden in ons huis en we scheppen er genoegen in hen te verwennen. Zoals
een van onze dierbare stamgasten een keer zei: 'Dit huis heeft een ziel!' En
die ziel bewaren wij vrij naar Gustav Mahlers woorden: 'Traditie is het
doorgeven van het vuur en niet de aanbidding van de as.'
Het ligt ons na aan het hart om u als gast bij het wekelijkse
geschiedenisuurtje – aan de hand van de galerie met wonderschone oude foto's in
de hotelhal – te vertellen over zowel de traditie en ontwikkeling van ons huis
als die van de regio. U bent van harte uitgenodigd om hieraan deel te nemen!
Uw familie Brettermeier en mevrouw Egger (met haar 85 jaar nog altijd in
opperbeste gezondheid en tevreden te midden van haar familie).
PS De naam van het hotel is in 1981 ter ere van onze grondlegster, oma Theresia,
veranderd van Gasthof Auhof in Hotel Theresia. Daar was ze heel blij mee! Ze
heeft tot het einde bij ons gewoond en is in 1992 thuis omringd door haar familie
overleden.
Het Aparthotel Theresia heeft een nieuwe naam: Hotel Johann!
Vrijblijvende aanvraag
